Бороо... бороо...бороо...бороо орохоор сэтгэл сэргээд, нэг л гоё байдагсан...үнэр нь хүртэл хачин гоё...богино даашинзны оготор хормой шалба нороол...бөнжигнөн урсах бороо дуслууд нүцгэн шилбэ норгоол...ккк
энд тэгсэн яасан...өдөр шөнөгүй өнөө бороо шаагивч тэр гоё чийг нь үнэртэхгүйн, тэр нөгөө сэтгэл санаа нь ч сэргэхгүйен...Юун богино даашинз, оготор хормой...кет пүүз, пүүз кет, ажил гэр, гэр ажил...
Гуруухан халбага пиаванд тас үсрэв...Харийн нутаг давчдаад байгаан байлгүй хөөрхий...
Нихх сайхан банштай цай хийж уугаад, нозоорон нар дагаад, охиноо тэврээд, ээжээрээ үсээ илүүлээд унтаад өгөхсөн...Ай даа дэндүү жаргалаа тэр...
Зүүд... Багын, бүр 3хан настайгаасаа эхлэн 10 төгстлөө салахгүй хамтдаа найзалсан найз охиноо байнга зүүдлэхийн...одоо бол сураг төдий л байгаагаас, холбоо байхгүй...Яагаад тэр байнга зүүдэнд ирдэг юм бол??? байнга шүү...тэр минь сайн л явдаг байгаа даа...үр хүүхэд, гэр бүл, амьдрал нь сайн байгаа боловуу??? найзын минь гуниггүйхэн тэр харцанд нь сүүдэр бүү тусаасай...
Яг одоо миний амьдралд найз гэдэг үг алсын алсруу нисчихжээ...Тэд хаана байгаан?? бүгд л өөр өөрийн амьдралынхаа замыг сонгоод, алга болцгоосон ч юм шиг...эсвэл би хүний нутагт байгаа болохоор найз гэдэг үг надад дэндүү хол сонсогдоод байгаан болов уу???
Амьдралаа босгохын тулд энэ л хэсэгхэн хугацаанд өндөр өсгийтөөсөө буугаад, даашинзаа тайлаад, ханцуйгаа шамлаад, үсээ боогоод, залуу насныхаа наргиан цэнгээн, адал явдалаас чөлөө аваад урагшаа алхаж байна даа...Хамтдаа зүтгэх хань минь хажууд байгаа болохоор ажрахгүйээ...
бас удахгүйээ харийн нутагт...