2008-06-10 01:52:20
Цэвэр Диариддиймуудөө.. Урьд миний блогорхуу юм огт өөр өнгө аястай байживлээ. Жоохон уянга муянгын халилтай. Тэр үед дэгэлзэж гэгэлзэж явсым болуу чихшигээ. хэхэ..Өнөөдөр орой аймаар их унтсан. Нойр нээх хүрээгүй мөртлөө унтаал баймаар байсан. Нээлттэй цонхоор сонгуулийн сурталчилгааны чалчилдаан хангинаал. Хааяа завсараар нь дуу цууриатах нь л таатай байлаа. Зүүдлээл...Өө нээрээ утас өчигдөр орой шалан дээр унаад таг сүлжээгүй болчихын. Муу ямбий тоосгоны төрөл чинь. Маргааш зав чөлөөгөөрөө ТЭДҮ-гийн нэг залууд дурлахаас биш дээ. /Өө энэ зурган дээрх өрөөсөн нүд яацарчиваа/ Заза яахуу өөрлүү чинь ирмэж байна гээл бодчихоо за юу. хихи"Алтан үсгээр бичсэн тэмдэглэл ш дээ" цааш унших »
_of_copy_of_740388tkvuacofg6_f21e0490.gif)
Хайр романтикаар эхэлдэг. Бал сар дуусах үед бүх л юм дуусчихдаг. Яагаад гэвэл хүн романтик байдлаар насан туршдаа амьдарч чаддаггүй. Хайр эхлэхдээ сайхан л байдаг байх. Түүнийхээ үнэрт мансуурч, гарт нь хүрэхэд хүртэл бие чичирмээр...Хоромхон зуур холдохдоо санаж, үгүйлдэг... Хайр ийм байхдаа л жаргалтай. Гэтэл хайр ахуйн хүрээнд орж, ахуйтай орооцолдоод ирэхээрээ утгаа алдаж, уйтгарт автуулж, сонирхол буруулдгийм шигээ...Гэр орон, мөнгө төгрөг, хоол уунд, нөгөө хүүхэд шуухад гээл ирэхээрээ халуухан романтик байсан бүхэн тэртээд хоцордог ч юм шиг. Тэгвэл хайрыг яаж шинээр нь байлгах вэ???
Хүмүүс ямар олон онцын чухал биш зүйлд дурладаг гээч..Түүний нүд, хөмсөг, тэгшхэн хөл, гоолиг нуруу гээл..Гэтэл чи тэр хүнтэй амьдрах гэж байгаа л бол чи тэр хүний биеийн пропорцитой амьдраагүй шүү дээ. Гэтэл тэр хүн чинь өөрөө агуу том хязгааргүй үзэгдэл. Танихын аргагүй, өөрийн гэсэн би-тэй, өөрийн гэсэн үзэл бодол, оршихуйтай хүн..бодит байдал дээр чи түүнийг таниад ирэхээрээ түүний хичнээн "солиотой" болохыг мэдэрч эхлэхээрээ айж эхлэнэ. Ингээд л хайр романтик биш болж, ахуйн хүлээсэнд уягдаад ирэхээрээ уйдаж залхаж ирнэ. 